از سایت موسیقی سنتی ما
اگر باز نشد از فیلتر شکن استفاده کنید

محسن نامجو خواننده موسیقی دان و ترانه سرا متولد ۱۳۵۴ در تربت جام است .

وی آموزش موسیقی را از نوجوانی با نت خوانی و آواز آغاز کرده و سپس ردیف موسیقی ایرانی را ابتدا نزد استاد شاکری و سپس نصر الله خان ناصح پور آموخت . نامجو پس از دوران دبیرستان در رشته موسیقی در دانشکده هنر های زیبا پذیرفته شد ولی پس از مدتی در بهمن ۱۳۷۶ دانشگاه را نیمه کاره رها کرده و فعالیت خود را به شکل تجربی و غیر آکادمیک ادامه داد .

مشخصه آثار نامجو تلفیق است . تلفیق سبک های مختلف موسیقی ایرانی و خارجی و تلفیق اشعار کلاسیک با شعر هایی که خود می سراید . در موسیقی های او گوشه هایی از سبک های راک - سنتی - بلوز - جاز و محلی به گوش می رسد . از شعر های مولوی - حافظ و جامی گرفته تا شاملو و براهنی در آثار او به گوش می رسد که گاهی عباراتی کوچه بازاری در میان ابیات آنها اضافه شده . او در این باره می گوید : " تلفیق از نظر من اپیدمی زمانه است . تلفیق موسیقیایی دو شکل دارد . یکی تلفیق ابزار است مثلا قرار دادن گیتار در برابر سه تار که چیز جدیدی نیست و دیگری تلفیق گام که تا به حال کمتر در موسیقی ایران به آن پرداخته شده است . مثلا کافیست که دو نت از گوشه سلمک در دستگاه  شور حذف شود تا به گام بلوز برسیم .

نامجو در خوانندگی از صداهای نا متعارف نیز استفاده می کند . به گفته خودش این مسئله حاصل این است که به حنجره به عنوان یک ابزار صوتی نگاه می کند و در نتیجه بی آنکه در بند سبک های خوانندگی باشد هر صدایی از خود در می آورد .

وی در طول مدت فعالیت حرفه ای خود بیش از هفتاد قطعه ساخته که بسیاری از این قطعات در قالب آلبوم هایی با نام های عقاید نو کانتی - گیس - جبر جغرافیایی و ... به صورت غیر رسمی منتشر شده . ولی اولین آلبوم رسمی وی در ۱۷ شهریور ۱۳۸۶ با نام ترنج منتشر شد .

بر گرفته شده از سایت ویکی پدیای فارسی ( برای ورود به این سایت اینجا را کلیک نمایید )

 

قطعه اول ( دیگر پیرهن گلی ات را در آر )

قطعه دوم ( رو سر بنه به بالین )

قطعه سوم ( شعر خوانی - دو شعر از خودش )